คังฮยอนจูแต่งงานแล้ว ในเดือนมิถุนายนที่สวยงาม
แทนที่ด้วยเจ้าบ่าวที่ไม่ปรากฎตัว
เธอแต่งงานกับคนที่เธอพบแค่ครั้งเดียว
เธอทั้งคู่
อืม
อินยอง ไปบอกแม่ฉันเกี่ยวกับสถานการณ์ของพวกเราในตอนนี้
อืม
โซยอน ไปหาพ่อแม่ของคิมแทยู
พวกเราต้องแก้ปัญหาโดยเร็วก่อนที่ แขกจะสงสัยว่ามีอะไรผิดปกติ
ไม่มีความจำเป็นต้องห่วงหรือเสียใจ
นี่ไม่ใช่เรื่องที่ต้องห่วงหรือเสียใจ
แค่บอกตามที่มันเป็น
ย้ำกับแม่ฉันว่าเธอแต่งงานมาแล้ว 3 ครั้ง
แต่นี่เป็นครั้งแรกของฉัน
แม่คะ คุณแม่แต่งงานมาแล้ว 3 ครั้ง
แต่นี่เป็นครั้งแรกของเธอนะคะ
เธอพูดอย่างนั้น เธออยากแต่งงาน 3 ครั้ง ใช่ไหม
บอกพวกเขาไม่ต้องไปที่ไหนจนกว่าพิธีจะจบ
หรือพวกเราจะต้องใช้กฎหมายกับบลูกชายของคุณ
เด็กคนนี้ เขาคิดอะไรอยู่กันแน่นะ
ต่อไปพวกเราจะไปพบหน้าครอบครัวได้อย่างไร
ฉันไม่รู้
คุณคิดว่าตอนนี้มันอยู่ที่ไหน
หน้าอกเหรอ หรือหลังคอคุณ
ผิด
ดูดีๆ นะ ถ้าครั้งนี้คุณตอบถูก
ผมจะไม่เอาค่าจ้างของวันนี้
ตกลง เริ่มได้
ดูดีๆ นะ
กระเป๋าเสื้อสูทด้านในของคุณ
ผิด ผมจะให้โอกาสคุณอีกครั้ง
ฉันไม่รู้
ดูนะ
ฉันไม่รู้จริงๆ
น่าเสียดายจัง คุณน่าจะเจอมัน ถ้าคุณดูให้ดีอีกนิด
คุณใส่ไว้ข้างในเมื่อไหร่ นั่นน่าทึ่งมาก
คุณทั้งคู่พร้อมที่จะเดินไปด้วยกันไหมคะ ค่ะ
ถือไว้ให้ดีนะครับ คุณจะได้ไม่ทำมันหาย
ถ้าคุณมีความคิดอย่างอื่น แค่ยึดไว้ให้มั่นคง
แค่คิดถึงจุกขวดน้ำในมือของคุณ
ถ้าคุณทำอย่างนั้น เวลาจะผ่านไปอย่างเร็ว
เพราะสุดท้ายแล้วทุกอย่างก็ผ่านไป
ไม่มีช่วงเวลาที่จะยั่งยืนไปตลอดกาล
เจ้าสาวและเจ้าบ่าวเข้ามาแล้วครับ
ลำดับต่อไปเป็นตำปฏิญาณการแต่งงาน
เจ้าสาวและเจ้าบ่าวต้องรักและเชื่อใจซึ่งกันและกัน
แม้ยามเผชิญความยากลำบากและความทุกข์ใดๆ
คุณต้องเติมเต็มหน้าที่ของภรรยาและสามี คุณทำได้ไหม
โอ้ คุณมาที่นี่เร็วจัง สวัสดีค่ะ/ครับ
ยินดีด้วยนะครับ ว่าแต่เจ้าบ่าวอยู่ที่ไหนครับ
เขาคงมีชีวิตอยู่ดีที่ไหนสักแห่ง
รุ่นพี่ ผมเตรียมตามที่พี่บอกแล้วนะครับ
ว่าแต่ สามีของเธออยู่ที่ไหนครับ
เจ้าบ่าวไม่โผล่มา
มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตหรอก
อะไรๆ ก็เกิดขึ้นในชีวิตได้ นายไม่คิดอย่างนั้นเหรอ
นี่มันเป็นเรื่องเล็กน้อยเหรอครับ
สิ่งหนึ่งที่แน่ๆ คือ การร้องไห้ไม่ได้ช่วยอะไร
โอ้ นายส่งไวน์มาได้ไหม
บริการห้องมันแพงมาก \ ห้องของท่านประธานคิม หมายเลข 4001
แล้วใครอยู่ในห้อง 7013
ศาสคราจารย์ดนตรีชาวเยอรมันครับ
นายบอกว่าไวน์พวกนั้นสำหรับพวกเขาได้ไหม แต่ส่งมาให้พวกเราแทน
ผมทำอย่างนั้นไม่ได้หรอกครับรุ่นพี่ พี่จำเป็นต้องเรียกบริการจากห้องเอง
เอามือออกจากกระเป๋ากางเกงนาย
กฎข้อที่ 1 ของคนเฝ้าประตูที่ต้องยึดมั่นคืออะไร
"ห้ามพูดว่าไม่"
ไม่ว่าใครก็ตามที่เป็นรุ่นพี่ นายต้องเรียนรู้ให้ดั
ไม่มีอะไรที่ "ไม่ได้" สำหรับคนเฝ้าประตู นนายจะโดนไล่ออกถ้านายไม่ทำอย่างนั้น
และตอนนี้ฉันเป็นแขกที่นี่
คุณรู้ว่านี่มันตลกใช่ไหม
ฉันฝากด้วยนะ
ฉันใส่ความพยายามลงไป
เยี่ยมมากเลย ที่พักสมบูรณ์แบบสำหรับสาวๆ
และก็ขอบคุณอินยองนะ สำหรับส่วนลด 50%
เธอทำอะไร ไปเตรียมตัวให้พร้อมเร็วๆ
ผมจะจ่ายบิลนี้เอง ดังนั้นส่งมาให้ผม
ส่งไวน์แดง 2 ขวดมาที่ห้อง 502
สำหรับผู้หญิง 3 คน
คุณแนะนำอะไรดี
ผมก็ไม่แน่ใจ พวกเขาไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดาๆ
ดังนั้นน่าจะเป็นไวน์ขวดใหญ่
ไม่สิ เอาแพงกว่านั้น Chateau น่าจะดี
เธอว่าอะไรนะ
อินยอง พวกเราควรพาเธอไปหาหมอ
ตัดสินจากเรื่องไร้สาระที่เธอก่อขึ้น เธอต้องเป็นไข้แน่ๆ
ทำไมล่ะ
ฉันไม่ควรไปฮันนีมูนหลังจากงานแต่งงานของฉันเหรอ
เธอบ้าไปแล้ว ฉันรู้สึกว่าเธออยากหาโอกาส
แต่เธอก็ขาดสติจริงๆ นะ
บาหลีนะ ไม่ใช่ที่ไหนๆ
แต่เป็นบาหลี มันคือโรงแรมบัลการี
พวกเขาบอกว่ามันเป็นโรงแรมที่ดีที่สุดที่นั่น
วิลล่าราคา 1 ล้านต่อคืน ก็ไม่ต้องจ่าย
แล้วทำไมฉันถึงไม่ควรไปล่ะ ฉันจองสปาแล้วด้วย
ฉันจองภัตตาคารริมหน้าผา
ฉันได้ยินว่ามันเป็นวิวพระอาทิตย์ตกดินที่ดีที่สุด
ถูกแล้ว เธอกำลังจะมีความสุข
ดูพระอาทิตย์ตกดินด้วยตัวเอง
ยิ่งกว่านั้น ภัตตาคารริมหน้าผา
แล้วเกิดจู่ๆ เธอรู้สึกอยากฆ่าตัวตายขึ้นมาล่ะ
มีเหตุผลว่าทำไมฉันไม่ควรมีความสุขตอนนี้เหรอ
บนถนนของชีวิต
ฉันแค่วิ่งชนกำแพงบางครั้งบางคราว
ใครจะเจ็บตัวในเมื่อหัวของฉันชนกำแพงเอง
ฉันจะเป็นคนเจ็บตัวเอง
กำแพงไม่ได้อยู่ที่นั่นเพื่อให้ฉันกระแทก
แต่สำหรับฉัน ได้ไปไหนมาไหนและเดินอ้อมบ้าง
มันไม่ใช่กำแพงแต่เป็นหัวมุม
ฮยอนจู ก่อนหน้านี้เธอไม่ได้เป็นคนมีสาระ
ทำไมเธอถึงไม่ร้องไห้แทนล่ะ
ฉันทำอย่างนี้ไม่ได้
อินยองกำลังร้องไห้เพราะเธอเสียผมไปหลายเส้น
และเธอก็เป็นอย่างนี้มา 20 ปีแล้ว ฉันทำแบบนี้ไม่ได้
เพราะฉันต้องการไปช้อปปิ้งที่ฮ่องกง
ฉันถอนเงินของฉันไป 3 บัญชี
ฉันแลกเงินทั้งหมดเป็นเงินฮ่องกง
ฉันยังถอนเงินทั้งหมดจากบัตรด้วย
เธอไม่ขอให้ฉันซื้อครีมทาหน้าเหรอ
เธอต้องไปแล้ว
เธอไม่อยากได้นาฬิกาข้อมือจากฮ่องกงเหรอ
ถูกแล้ว นาฬิกาข้อมือของฉัน
ไปเถอะ นั่นเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้ว
ถูกต้อง ไปพักผ่อนเถอะ
ตรวจดูพวกผู้ชายตอนที่เธออยู่ที่นั่นด้วยนะ
เธอทำอย่างนั้นไม่ได้ถ้าเธอไปกับสามีของเธอ
เธอถอดเครื่องหมาย "พรหมจรรย์" ออกไม่ได้ด้วยเหมือนกัน
ตกลง ฉันจะไปพัฒนาทักษะของฉัน
คืนนี้ให้ฉํนดูแลพวกเธอนะ
เธอทำอะไรเหรอ
อย่างแรก จูบฉัน
พวกเขาบอกว่ามันดีในระหว่างผู้หญิงด้วย
เธอบ้าเหรอ เธอทำอะไร
ถ้าเธอไม่ชอบโซยอน มาหาฉันก็ได้
ปล่อยฉันให้บทเรียนเธอเต็มที่
ไม่มีทาง เปรียบกับบทเรียนเต็มที่แล้ว
เธอจำเป็นต้องเรียนรู้ทักษะของฉัน
มานี่ ฮยอนจู มานี่
ชีวิตอาจงายกว่าที่เราคาดคิดไว้
ถ้าเราไม่ทำให้เรื่องยุ่งเหยิงใหญ่โต ตอนที่เจ้าบ่าวไม่โผล่มางานแต่งงาน
มันอาจไม่ใช่เรื่องใหญ่
เมื่อคืนนี้ฮยอนจูไม่ร้องไห้เลย
เธอไม่ได้โทรหาแทยู
จนถึงตอนนี้ พวกเรายังคิดไม่ออก
ว่าทำไมเขาไม่มางานแต่งงานของเขาเอง
ระวังให้ดีนะ
เดินทางโดยสวัสดิภาพ
อย่าร้องไห้เพราะเธอคิดถึงฉัน
ฮยอนจูดูอิสระ
เธอจะไม่เป็นอะไรจริงๆ ใช่ไหม
ทำไมฉันถึงไม่เป็นคนง่ายๆ เหมือนฮยอนจู
ตอนนี้ในหัวของฉัน
ทุกอย่างที่ฉันคิดได้คือกิ๊ฟติดผม ที่ฉันเจอในรถของซองซู
ฮยอนจูพูดถูก ไม่มีเหตุผลว่าทำไมฉันถึงไม่มีความสุข
ทำไมคนต้องมาเป็นแบบนี้ แค่เพราะกิ๊ฟท์ติดผมเล็กน้อยแค่นั้น นี่มันเหลวไหล
รุ่นพี่ เกิดอะไรขึ้น
ฉันเกลียดการเขียนรายงานจริงๆ
แต่พี่ทำอะไรกันแน่
ทำไมพี่ต้องผลักมันด้วยล่ะ
ถ้าฉันทำแบบนี้ หน้าอกของฉันจะใหญ่ขึ้นและเอวฉันจะเล็กลง
ครับ นี่ห้องของซึงฮยอนครับ
ฉันแตกต่างจากฮยอนจูโดยสิ้นเชิง
ฉันสลัดเรื่องที่ติดผม
ออกจากหัวฉันจริงๆ
ครับ ผมทราบแล้วครับ
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ห้อง 4012 ริชาร์ดบอกว่าเขาไม่พอใจกับการบริการของห้อง
เขามักจะบ่นทุกครั้งที่เขามาที่นี่
รุ่นพี่ พี่กำลังทำอะไร
ฉันจะอยู่แบบนี้จนกว่าลิฟท์จะหยุด
เป็นการออกกำลังที่ดีกับร่างกาย รีบทำอย่างฉัน
รีบทำเร็วเข้า มันดูแปลกๆ ถ้าฉันทำคนเดียว
การออกกำลังแบบนี้ดีกับผู้ชายด้วยนะ
ถึงแม้ว่านายอาจเด็กเกินไปที่รู้เรื่องพวกนี้
พวกเขาทำอะไรในรถกันแน่
แม้แต่ที่ติดผมยังหลุด
ผู้ชายกับผู้หญิงในรถ
ถ้าไม่ใช่พายึไต้ฝุ่น ที่ติดผมไม่น่าหลุดออกมาง่ายๆ
ไม่ว่าพวกเขาจูบกันยังไง ไม่ว่าหัวพวกเขาจะหันไปยังไง
ที่ติดผมไม่น่าหลุดออกมาง่ายๆ
บางอย่าง รุนแรง แรงกระแทกรุนแรง
ต้องไม่เป็นแบบนี้ ปล่อยให้เป็นแบบนี้ไม่ได้
ความสงสัยก่อให้เกิดความสงสัย ความสงสัยจะเป็นเหตุให้ไม่ลงรอยกัน
ความสงสัยจะเป็นเหตุแห่งโชคร้าย ความสงสัยจะเป็นสาเหตุของการแตกแยก
รุ่นพี่ วันนี้พี่เป็นอะไร
นี่เป็นเพราะเพื่อนของพี่ไปเที่ยวคนเดียวอย่างนั้นเหรอ
ไม่ใช่ ฉันแค่หิว
หิวเหรอ
ซึงฮยอน เห็นว่าพวกเราทำงานกันจนเกือบเที่ยงคืน
ไปหาต๊อกโบกีกินเป็นอาหารว่างกัน (ต๊อกโบกี = เค้กข้าวเผ็ด)
ผมไม่อยากกินจริงๆ
ไม่หรอก นายหิวแล้ว ให้คิดอีกรอบ
ผมไม่หิว
ถึงแม้ว่านายไม่หิวตอนนี้
เดี๋ยวพอเที่ยงคืนนายก็จะหิว
ถ้านายกินอะไรตอนนี้ หัวใจของนายจะรู้สึกสบาย และนายจะไม่รู้สึกเหนื่อย
เดี๋ยวก่อน เงินของฉันอยู่ไหน
มาโยนเหรียญตัดสินกันว่าใครจะเป็นคนจ่าย
ออกหัว นายจ่าย ออกก้อย ฉันจะจ่าย
นายเป็นหัว ฉันเป็นก้อย ตกลงไหม
ฉันเป็นก้อย นายเป็นหัว
ฉันจะเริ่มแล้วนะ
โอ้ มันออกหัว ไปเร็ว
เดี๋ยวก่อน ฉันเป็นหางและนายเป็นหัว
รุ่นพี่ คุณเป็นคนที่ต้องไป
คุณเป็นหัว
ฉันเป็นหาง นายเป็นหัว
คุณเป็นหัว เร็วๆ เข้า แผงต๊อกโบกีจะปิดแล้ว
ขอซ้อสพริกคุณป้าด้วยนะ บอกเธอว่าฉันขอ
คุณรักของฟรีเลยใช่ไหม
ความสงสัยเป็นตัวทำลาย ไม่จำเป็นต้องสงสัยก็ถูกห้าม
ไม่จำเป็นต้องคิดก็ถูกห้ามเหมือนกัน
ฉันเสียใจ
การปล่อยให้ผู้ชายคนหนึ่งเป็นโลกของฉันทั้งหมด
ฉันไม่เคยถูกหลอก
แค่เห็นผู้ชายคนหนึ่งมา 10 ปี
เวลาเหล่านั้นเมื่อเขามองผู้หญิงคนอื่น
ฉันยังเหลือความเชื่อถือ
โอ้ คิมซองซูอยู่ที่บ้าน
ที่รัก
ที่รัก คุณมาบ้านตั้งแต่เมื่อไหร่
ทำไมคุณถึงไม่โทร...
ที่ติดผมเหรอ ผมไม่เห็นมันนะ
อย่างนั้นเหรอ ผมจะหามันให้
ที่ติดผมอะไร ใครน่ะ ยุนคังฮุยเหรอ
ตอนที่คุณหาโทรศัพท์มือถือเมื่อวานนี้
คุณเห็นที่ติดผมไหม
โอ้ ฉันไม่เห็นเลย ที่ติดผมของใครเหรอ
มีผู้หญิงอยู่ในรถคุณเหรอ
เป็นของตัวแทนขายรถ เธอดูเหมือนทำมันหล่นไว้ในรถ
ตัวแทนขายรถเป็นผู้หญิงเหรอ
ใช่ ที่ติดผมอะไรราคาตั้ง 100,000 วอน
เธอบอกว่ามันแพง
ฉันจะไปหาให้ ฉันจะไปหา
ผู้หญิงหาของเก่งกว่า ที่ติดผม ฉันจะไปหาเดี๋ยวนี้
มันเป็นของตันแทนขายรถ ของตัวแทนขายรถ
มันเป็นของตัวแทนขายรถ ไม่ใช่ของคังฮุย
คุณไมมีอะไรต้องทำคืนนี้เหรอคะ
มันโดนเร่งมาจนถึงพรุ่งนี้ดังนั้นผม ต้องสรุปเรื่องสัญญาบ้านให้เสร็จ
ผมต้องอ่านให้เสร็จโดยเร็วแต่ผมไม่มีสมาธิ
สัญญาบ้านเหรอ มันคืออะไร
ผมไม่ได้บอกคุณเหรอ ผมซื้อบ้าน
อะไรนะ เดี๋ยวก่อน คุณซองซูคุณซื้อบ้านเหรอ
เมื่อไหร่ คุณซื่อบ้านเมื่อไหร่
ประมาณเดือนหนึ่งมาแล้วมั้ง
ไม่บอกอะไรฉันเลย เขาจัดการซื้อบ้าน
คุณไปเอาเงินมาจากที่ไหน
หลังจากที่ผมเซ็นสัญญาโครงการภาพยนตร์เรื่องต่อไปของผม
ผมได้รับเงินมาก้อนหนึ่ง
ให้ผมอ่านนี่ให้เสร็จก่อนนะแล้วผมจะคุยให้ฟัง
เขาไม่ได้บอกอะไรกับฉันเกี่ยวกับ เรื่องรับเงินก้อนนั้นเลย
อยู่แถบไหนเหรอ
บ้านน่ะ บ้านอยู่แถวไหน
คังนัม มันเป็นบ้านเหรอ
ไม่ มันเป็นอพาร์ทเม้นท์
มันหันหน้าไปทางตะวันออก ตะวันตก
เหนือหรือใต้
ผมไม่แน่ใจ อาจจะทางใต้มั้ง
คุณซองซู ลุกขึ้น
มาคุยกัน
อะไรตอนนี้ล่ะ
คนเรา คนเราเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ได้อย่างไร
คุณกลายเป็นคนอย่างนี้ได้อย่างไร
ผมทำอะไรเหรอ
คุณลืมไปแล้วเหรอ
ฉันยังจำได้อย่งชัดเจนเหมือนมันคือเมื่อวานนี้เอง
แต่คุณลืมทุกอย่างแล้วเหรอ
อินยอง โอ้ คุณซองซู
มากับผม
เกิดอะไรเหรอ พวกเราจะไปไหน
ผมรอให้คุณเลิกงานไม่ได้
ทำไมคุณไม่รับสายผม
ฉันทิ้งโทรศัพท์ไว้ที่บ้าน
คุณกำลังทำอะไร เดี๋ยวคนเห็นพวกเรา
อินยอง รอเดี๋ยวนะ
แค่ยืนนิ่งๆ
นี่เป็นที่ทำงานฉันนะ ทำไมคุณทำอย่างนี้
ทำไมคุณไม่เลิกงานก่อนล่ะ ผมมีบางที่ที่ผมอยากพาคุณไป
ทำไมเหรอ วันนี้ฉันต้องอยูกะดึก
คุณต้องทำสิ่งนี้
นี่เป็นเรื่องฉุกเฉิน
อินยอง ผมมีบางอย่างที่ผมต้องให้คุณดู
คุณต้องเป็นคนแรกที่ได้เห็นมัน
อะไรเหรอ
ทำไมพวกเรามาที่นี่ล่ะ
คุณจะรู้เมื่อเราเข้าไป
ยินดีต้อนรับค่ะ
พวกเราขอดูสร้อยคอ ที่เหมาะกับผู้หญิงคนนี้ได้ไหมครับ
คุณไม่เห็นชื่อร้านนี้เหรอ ร้านเพชรที่นี่แพงมากนะ
ไม่เป็นไรค่ะ
คุณจะไปไหน
เส้นนี้ก็ไม่เลวนะ คุณคิดว่าอย่างไร
เราออกไปกันเร็วๆ เถอะ
คุณคิดว่าอย่างไร เส้นนี้สวยนะ
เราขอดูเส้นนี้หน่อยครับ
ฉันมีสร้อยคอแล้ว
แค่อยู่เฉยๆ
ลองใส่นะ
มันน่ารัก ผมเอาเส้นนี้ ราคาเท่าไหร่ครับ
2 ล้านวอนค่ะ
บอกแล้ว
ที่รัก คุณบ้าไปแล้วเหรอ
ไม่ต้องห่วง
คุณบ้าไปแล้วแน่ๆ
อย่าห่วงเลย
มันเหมาะกับคุณ น่ารักมาก
คุณได้เงินมาจากที่ไหนเหรอ
คุณชอบมันไหม
ค่ะ ฉันมีความสุขมากจนฉันแทบเป็นลม
มานี่สิ
วันนี้คุณเป็นอะไร คุณทำตัวแปลกๆ
คุณไม่ชอบมันเหรอ
ไม่ใช่อย่างนั้น
นี่มันอะไร
=สัญญาผู้อำนวยการ=
โอ้ คุณกำลังจะถ่ายหนังเหรอ
โอ้ พวกเขาจ่ายให้คุณเท่าไหร่ เท่าไหร่เหรอคะ
นี่เป็นจำนวนเงินจริงๆ เหรอคะ โอ้ นี่เกิดขึ้นจริงๆ เหรอ
ยินดีด้วยนะคะ คุณซองซู
นี่ไม่มีอะไรหรอก ครั้งต่อไปที่ผมเซ็นสัญญา ผมจะได้สองเท่า
จริงเหรอคะ คุณเยี่ยมมาก ฉันมีความสุขมาก
คุณรู้ไหมว่าผมอยากบอกคุณมากขนาดไหน
ผมไม่ได้บอกพ่อแม่ผม ผมมาบอกคุณก่อน
ซอนยู อินยอง คุณไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงเรื่องเงิน จากนี้ไปแล้ว
ทานอาหารที่คุณชอบ ซื้ออะไรก็ตามที่คุณอยากซื้อ
พี่ชายจะให้มันกับเธอเอง อะไรก็ตาม
ตอนนี้แม้ฉันต้องตาย ฉันจะไม่เสียใจเลยค่ะ จริงๆ นะ
โอ้ จากนี้ไปฉันจะทำให้คุณ มีความสุขมากกว่านี้อีก
คุณจะตายตอนนี้เหรอ
ฉันน่าจะตายในวันนั้น
ถ้าแค่เรื่องนั้นเกิดขึ้น มันคงไม่มีวันเหมือนอย่างวันนี้
ฉันคิดว่าถ้าเขาซื้อบ้าน เขาอาจเลือกสักหลังให้ฉัน
บ้านหลังนั้น ฉันคิดว่าพวกเราอาจใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน
ฉันคิดว่ามันอาจกลายเป็นบ้าน ที่ลูกๆ ของเราอาศัย
ไม่ว่าอะไรก็ตาม ฉันเกลียดอพาร์ทเม้นท์
คุณซองซู มาสูดกลิ่นสิคะ
ผมไม่ได้กลิ่นอะไรเลย
คุณไม่ชอบมันเหรอ
มันก็ไม่เลวร้ายนะ ไลแลคเป็นดอกไม้ที่ฉันชอบ
แม้แต่ชื่อก็น่ารัก ฉันจะให้คุณดูภาพวาดที่ฉันมีอยู่ที่บ้าน
คุณคงไม่คิดว่าภาพวาดดอกไลแลคจะสวยขนาดไหน
ขอบคุณภาพวาดนั้น
ฉันรู้สึกรักดอกไลแลคมากๆ
ฉันบอกคุณมาก่อนใช่ไหม
ครั้งหน้าพวกเราจะซื้อบ้าน
ถ้าพวกเราซื้อบ้าน
ผมจะปลูกดอกไลแลคไว้ในสนามหญ้าแน่นอน
คุณมักพูดแบบนั้นเสมอๆ
คิมซองซูคนนั้นจะไปที่ไหนนะ
ฉันเกลียดดอกไลแลค
ผู้อำนวยการคะ ฉันไม่ชอบดอกไลแลคในสนามหญ้า ฉันชอบอพาร์ทเม้นท์มากกว่า
ไปอยู่อพาร์ทเม้นท์กันเถอะ
เธอก็ชอบอพาร์ทเม้นท์เหมือนกันใช่ไหม
แน่นอน ฉันเป็นคนที่อยู่ในอพาร์ทเม้นท์อยู่แล้ว
เห็นเขาทำตัวแบบนี้ มันไม่น่าประหลาดใจถ้าเขาจะบอกแบบนั้น
ฉันออกไป 2 ชั่วโมงแล้ว
เขายังนอนหลับอยู่
แม้ว่าฉันใช้เวลากลางคืนกับผู้ชาย เขาก็ไม่เคยรู้ คนโง่เอ๊ย
ออกไป คนโง่ นี่มันเตียงของฉัน ผ้าห่มของฉัน
ตอนนี้ ฉันกำลังย้อนตัวเองเข้ามุมอีกแล้วเหรอ ฉันกำลังจะเป็นคนเจ็บ
เช้าวันต่อมา โซยอนวิ่งชนกำแพงด้วยเหมือนกัน
สินค้าเหล่านี้จะถูกจำหน่ายในห้างใช่ไหมคะ
ก่อนอื่นสั่งมาก่อน 2,000 ชิ้น
เข้าใจแล้วค่ะ
ผู้แทนคะ มีโทรศัพย์จาก นิตยสารผู้หญิง นาลิ
พวกเขาต้องการสัมภาษณ์คุณในส่วนของ บทความพิเศษเรื่องผู้หญิงที่ประสพความสำเร็จ
งั้นเหรอ?บอกพวกเขาให้แวะมาสิ
แต่บรรณาธิการต้องการพบคุณค่ะ
บรรณาธการต้องการแวะไปหาวันนี้
ในชีวิต มีบางครั้งเมื่อเราจะเสียใจต่อการกรทำของเรา.
ตอนนี้,โซยอนได้พาผู้ชายคนหนึ่ง เธอไม่ความพามาด้วย.
ไปในที่ๆเธอไม่ควรไป.{\i0
เธอไม่เคยคิดว่าอะไรจะเกิดขึ้น.
ขอโทษค่ะ ฉันปาร์คโซยอน ตัวแทนของวายสไตล์
อา บรรณาธิการประชุมอยู่ตอนนี้ค่ะ
มันจะเสร็จในอีก 5 นาที
ตาของฉันดูบวมไหน?
ขอโทษคะที่ให้รอนาน?
ไม่เป็นไรค่ะ เราเพิ่ง
ฉันไมสามารถพูดได้ว่าฉันดีใจที่ได้เจอคุณ คุณปาร์คโซยอน
ฉันได้ยินว่าคุณพาช่างภาพมาด้วย
คุณมาจากวายสไตล์ใช่ไหม?
ผมทำงานที่นั่นสัปดาละ 3 วัน
เมื่อไหร่ที่คุณมีเวลา แวะมาและโชว์อัลบั้มรูปของคุณแก่เรา
พวกเราต้องการช่างภาพอยู่ตอนนี้
คุณรู้จักสามีของฉันใช่ไหม? คังดูกยอง
ฉันได้ยินมาว่าพวกคุณเคยมีความสัมพันธ์กันมาก่อน จริงไหม?
โซยอนเป็นคนที่ซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของเธอ.
เขาไม่ได้กลับบ้านเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา ดังนั้นฉันถามเขาว่าไปที่ไหนมา
เขาบอกว่าเขาไปที่พักของคุณ
เขาพูดว่าเขาหลับนอนกับคุณ
พวกคุณสองคนนอนด้วยกันเหรอ?
ถ้าฝ่ายตรงข้ามมีมีด, ปาร์คโซยอน ควรสละหัวใจของเธอแทน.
ใช่ เรานอนด้วยกัน
ฉันตั้งใจที่จะหย่าจากผู้ชายคนนั้น
ฉันไม่สามารถที่จะนอนกับสามีที่ไปนอนใกล้ๆ ผู้หญิงอื่น คุณไม่คิดอย่างนี้เหรอ?
คุณวามารถมีเขาได้ คุณปาร์คโซยอน
แม้แต่รู้ว่าภรรยาของเขาตั้งท้อง
คุณเลือกที่จะนอนกับเขา
คุณไม่คิดเหรอว่าคุณควรรับผิดชอบต่ออนาคตของเขา
เลิกหรือไม่เลิก...นั่นเป็นเรื่องระหว่างคุณสองคน
ฉันไม่ควรตัดสินอนาคตของฉันเหรอ?
นั่นเป็นความชอบธรรมของคุณ คุณปาร์คโซยอน!
คุณมั่นใจว่าตัวเองถูกเสมอหรือไง?
ฉันจะฟ้องคุณและคังดูกยองสำหรับการเป็นชู้
เธอเป็นบ้าไปแล้วหรือ? กฎหมายการคบชู้บังคับใช้อยู่เหรอ?
เธอควรจะไปก่อปัญหากับสามีเธอแทน ทำไมเธอถึงทำอย่างนี้กับฉัน?
นี่ ผู้แทนปาร์คโซยอน กฎหมายการคบชู้ยังคงอยู่
เธอกำลังพูดอะไรนะ? กฎหมายนั่นไม่ได้ถูกยกเลิกเหรอ?
คุณไม่เห็นท้องผู้หญิงคนนั้นตอนนี้เหรอ?
ผู้หญิงคนนั้นท้องนะ
แล้วไง? ทุกอย่างต้องดำเนินต่อไปใน ในประเทศนี้ คุณคาดหวังให้ฉันทำอะไร?
คุณควรรู้สึกละอายกับตัวเอง
คุณไม่ควรทำให้คนอื่นรู้สึกเห็นใจทั้งหมดเหรอ?
คุณไม่ระมัดระวังในการแสดงออกและคำพูด
จะทำให้คนอื่นเจ็บ\ คุณเคยคิดเรื่องนั้นไหม?
เธอทำให้ผมปวดหัวจริงๆ
เฮ้ โซจุนฮี
ผมจะไม่ทำงานกับคุณอีกแล้ว
จริงเหรอ? กฎหมายคบชู้ยังอยู่เหรอ?
นั่นมันไม่ได้ถูกยกเลิกเหรอ? ฉันคิดว่าฉันจำได้ว่าเห็นมันที่ไหมซักแห่ง
ฉันหมายความว่า ทำไมกฎหมายประเทศถึงสามารถก้าวก่าย ในชีวิตส่วนตัวของพวกเรา....
ฉันเข้าใจแล้ว งั้นจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ?
อะไรนะ? เข้าคุกเหรอ? ไม่, มันไม่มีอะไร มันก็แค่อาจจะ
งั้นเธอควรทำยังไง?
เฮ้! ทำไมเธอคิดถึงสปาตอนนี้หล่ะ?
ฮัลโหล?ฮัลโหล?เธอวางหูไปแล้ว
เธอบอกว่า เธอกำลังจะไปสปา
เขาบอกว่าผู้ชายที่นั่นเซ็กซี่มาก
ฉันจะต้องเข้าคุกเหรอ?
ไม่ ถ้าพวกเขาฟ้องเธอ ฮยอนจูบอกว่า
เขาจะแก้ต่างให้เธอ
แต่...เธอต้องไตร่ตอนด้วยตัวเอง
ฮยอนจูคิดว่าเธอควรไล่ผู้ชายคนนั้นไป
มันไม่ได้จบตั้งปต่วันนั้นเหรอ?
ทำไมเธอถึงทำอย่างนั้น?
แม้ว่าเขาจะเป็นโสดตอนที่เธอรักกับเขา
เขาเป็นผู้ชายที่แต่งานแล้วตอนนี้! เธอคิดถึงเรื่องนั้นไหม?
โซยอนเธอเป็นบ้าไปแล้วเหรอ?!
ฉันจบทุกอย่างแล้ว, ขอบใจนะ.
มันควรจะจบตอนนั้น ที่ฉันกลับเข้าไปในห้อง.
แต่นั่นฉันตระหนักว่าฉันลืมรองเท้าของเขา
\i1}เราซื้อพวกมันมาด้วยกัน.
อย่าทำอย่างนี้ เร็วๆสิออกไป!
โซยอน ผมผิดไปแล้ว ให้ผมอธิบายมันก่อน
เธอก็รู้ว่าฉันใส่ความศรัทธา ไว้ในมือของผู้ชาย ใช่ไหม
ไม่บึกหรือผอมกะหร่องเกินไป แล้วนิ้วก็ยาวขนาดนั้น
แขนของเขาก็เซ็กซี่มาก
โซยอน เธอไม่รู้เหรอว่าเธอทำอะไรอยู่
ถูกแล้ว ฉันทำมันแล้ว...คบชู้
เธอทำให้บางคนเจ็บปวด บางคนที่กำลังจะให้กำเนิดบุตร
เธอเห็นหล่อนที่ร้านอาหารวันก่อนแล้วใช่ไหม
เธออาจไม่ตระหนักเพราะสถานภาพของพวกเรามันต่างกัน
แต่เมื่อคิมซองซูหลอกเธอมาเมื่อ 5 ปีก่อน
ฉันเจ็บมากจริงๆ
ฉันยังคงคิดถึงมันในบางครั้ง ฉันยังคงไม่ลืมมัน
ฉันสงสัยว่าฉันควรเป็นคน ที่เจ็บมากเอง
มันรู้สึกเหมือนบางอย่างที่สำคัญแตกเป็นเสี่ยงๆ
เธอทำของที่สำคัญที่สุดแตกหักระหว่างสามีกับภรรยา
นี่ไม่ใช่ความผิดของฉันคนเดียวทั้งหมด
ผู้ชายคนนั้นก็ผิดด้วยเหมือนกัน
แต่ตอนนี้เธอเป็นคนที่อยู่ตรงหน้าฉัน
ศีลธรรม กฎหมาย และจริยธรรม
ฉันมีบางอย่างที่ฉันอยากถามเธอ
เธอต้องชอบผู้ชายคนนั้นใช่ไหม
ทำไมเธอถึงคอยเปลี่ยนผู้ชายไปเรื่อยๆ
มันไม่เคยนานเกิน 3 เดือน เธอชบคนนั้นมากเหรอ
ความรู้สึกพวกนั้น มันสำคัญมากเหรอ
ถ้าไม่ อย่างนั้นแล้วอะไรที่สำคัญ
ฉันเกลียดความโดดเดี่ยว เมื่อฉันโดดเดี่ยว
ฉันรู้สึกเสียใจและเหงา
ไม่มีใครในโลก ที่ไม่รู้สึกเหงาหรือเสียใจ
เมื่อสักครู่ ฉันลืมไปว่าโซยอนคือเพื่อนของฉัน
โซยอนไม่ต้องการอย่างนี้ในตอนนี้
แต่เธอต้องการการปลอบโยนและความรักแทน
แล้วไว้เจอกันนะ กลับไปนอนให้หลับล่ะ
ฉันเอง ที่รัก ปาร์ตี้ขึ้นบ้านใหม่เหรอคะ เมื่อไหร่คะ
โอ้ อันนี้เหมือนกับที่บ้านของเราเลย
ลูกค้าครับ แทนที่เป็นผลิตภัณฑ์นั้น...
ลองดูอันนี้สิครับ หลายคนซื้อเครื่องชงเอสเปรสโซ่ เครื่องนี้เร็วๆ นี้
เปรียบเทียบกับเครื่องชงเอสเปรสโซ่เครื่องอื่น
เครื่องนี้เอามาตรฐานของแต่ละอย่างมารวมกัน
อย่างแรก มีระบบทำคาปูชิโน่อัตโนมัติ
ดังนั้นมันสามารถทำคาปูชิโน่ กาแฟลาเต้และลาเต้ แมคชิอาโต้อย่างอัตโนมัติ
มันยังมีระบบความจำด้วย
ดังนั้นมันจะจำรายการกาแฟอย่างอัตโนมัติ
ฉันเอาอันนี้ค่ะ ช่วยห่อให้ด้วย
ราคาเท่าไหร่คะ
มันราคา 3.22 ล้านวอน มันแพงไปหน่อยใช่ไหมครับ
แต่ลูกค้าครับ นี่เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด
มีช่วงเลามากมายในชีวิต เมื่อคุณต้องการตัวเลือก
ซื้อหรือไม่ซื้อ
แน่นอน นี่เป็นอันที่น่าต้องการมากกว่า
แต่กับคนที่รู้จักความพอดี
ฉันไม่สามารถถูกควบคุมด้วยความต้องการได้
แต่มันไม่ง่ายที่จะยกเลิกสิ่งนี้เหมือนกัน
เวลาอย่างนี้ ฉัน...
กรุณารอสักครู่ เวลาอย่างนี้ ฉันจะดูเงินในบัญชีของฉัน
แล้วฉันจะปรึกษากับตัวเลขในสมุดบัญชี
พวกคุณทำดีแล้วใช่ไหม
คุณจะซื้อไหมครับ
ไม่ค่ะ ฉันขออันนี้ค่ะ
เข้ามาสิ
ว้าว คุณตกแต่งทั้งหมดด้วยตัวคุณเองเหรอคะ
แน่นอน แค่คิดว่าทั้งหมดนี้เป็นของคุณ
อะไรนะ ทำตัวตามสบายนะครับ
ฉันรักมากเลย
มานี่สิ นี่คือห้องนอนของเรา
ว้าว
อินยอง ผมเตรียมสิ่งนี้ไว้ให้คุณ โต๊ะเครื่องแป้ง
ว้าว นี่ดีที่สุดเลย ที่รักคะ ฉันรักมันมาก
รอเดี๋ยวนะ
=ผู้อำนวยการ ผู้อำนวยการคะ=
เธอรู้ได้อย่างไรว่าคุณอยู่ที่นี่
ผมจะส่งเธอออกไปเอง
เข้ามาสิ
นี่มันอะไรกัน
กรุณาวางมันไว้ตรงนั้น
อินยอง
สวัสดีค่ะ
ค่ะ
คุณหลบทำไมคะ
ถูกแล้ว ฉันหลบทำไม ทำไมฉันต้องทำอย่างนั้น
ฉันจะไม่รบกวนนะคะ ฉันจะขอแค่กาแฟแก้วหนึ่ง
คุณมาโผล่แบบนี้ไม่ได้นะ
รู้แล้ว รู้แล้ว ฉันอยู่ชั้นล่าง
ผู้อำนวยการคะ เมื่อวานนี้คุณหลับตอนตี 4 ใช่ไหมคะ
ฉันได้ยินเสียงน้ำตอนคุณอาบน้ำ
ฉันคิดตั้งนานว่าฉันควรให้อะไรคุณ
และดูเหมือนว่าคุณยังไม่มีเครื่องชงกาแฟ
ตอนนี้ ฉันรู้สึกเหมือนกำลังฉีกสมุดบัญชีให้เป็นชิ้นๆ
คุณรู้หรือปล่าวว่าเครื่องนี้ดีอย่างไร
รู้แล้ว ขอบใจนะ
ฉันจะไปหลังจากฉันชงกาแฟด้วยเครื่องนี้นะคะ
โอ้ นั่นต้องเป็นของขวัญของคุณ
มันดูตลกดีนะคะ เปิดออกนะ
ใช่สิ นี่มันตลกมาก ฉันตื่นเต้นมาก
เอาเลย เปิดมันสิ
มันเป็นเครื่องชงกาแฟเหมือนกัน
นี่ ซองยู อินยอง คุณเลือกได้ดีมากเลย
นี่มันไม่เหมือนกับคนในบ้านหรอกเหรอ
คู่รักกาแฟ
ฉันไม่ได้ตั้งใจทำแบบนั้นนะ
แต่เพราะคุณชอบกาแฟ เครื่องนี้ทำได้
ใช่ ผมชอบมันมาก ขอบคุณคุณด้วยนะ คังฮุย
วันนี้มาทำกาแฟด้วยเครื่องของอินยอง
ผู้อำนวยการคะ ฉันต้องดูมันกับคุณนะคะ
ผมดูมันแล้ว
มันไม่ใช่เรื่องที่ผมชอบพอที่ต้องดูสองรอบ
ขณะที่พวกเราดูหนัง
ฉันอยากปรึกษาความเห็นสำหรับหนังเรื่องต่อไป
อย่างนั้นเหรอ
ฉันจะบอกคุณตอนที่พวกเราดูด้วยกัน
ผมบอกคุณแล้วไม่ใช่เหรอว่าอย่าทำแบบนี้
แล้วคุณจะดูมันหรือปล่าวคะ
ไม่ใช่ที่บ้าน
ถ้าคุณอยากดูกับผม
งั้นก็เอามันมาที่ออฟฟิศ
แล้วก็อย่ามาที่นี่ตามใจชอบ
นี่เป็นที่ส่วนตัวของผม
ผู้อำนวยการไม่เย็นชาไปหน่อยเหรอคะ
เขาเย็นชากับฉันมาก
ฉันไม่รู้ว่าเขาเป็นแบบนี้เสมอๆ หรือปล่าวหรือแค่เป็นการแสดง
คุณคิดว่าฉันจะถอยอย่างนั้นเหรอ
แน่นอนว่าไม่
เขาบอกว่าผู้หญิงคนนี้ทำให้เขาสะดุดตา
เขารู้สึกตื่นเต้นเวลาอยู่ใกล้เธอ เขาอาจปฏิบัติต่อเธออย่างเย็นชาเพราะฉัน
ไม่มีความซื่อสัตย์ต่อฉัน ไม่มีพันธะ
ใช่ ไม่มีความซื่อสัตย์ต่อฉัน
และเพราะอย่างนี้ เธอยิ่งตกหลุมรักเขามากขึ้น
เขาดูเหมือนปฏิบัติต่อเธอดีมาก
แต่เขาเย็นชาใส่ฉันจริงๆ
นี่ เธอหมายความว่าอะไร "เธอ" เธอแก่กว่าคุณ 10 ปีนะ
ฉันรู้ ฉันรู้แล้ว อายุ 33
เพราะฉันเป็นลูกสาวคนโต ฉันไม่ชินกับการเรียกคนอื่นว่า "พี่"
คุณสองคนเล่นหนังด้วยกันเหรอคะ
คุณไม่รู้เหรอ พวกเราเป็นคู่ที่สมบูรณ์แบบ
เธอไร้สาระอีกแล้วนะ
ฉันสนุกมาก ลาก่อนค่ะ คุณไม่ไปส่งฉันเหรอ ฉันกลัวตกบันได
กลับไปเองเถอะ
แค่ขอยืมตัวเขาสักครู่นะคะ
นี่ นี่ นี่ ทำไมเธอถึงเป็นแบบนี้
ผู้อำนวยการคะ เครื่องชงกาแฟที่ฉันให้คุณมันเป็นคู่ด้วยนะคะ
ฉันมีเหมือนกันที่บ้าน คุณรู้หรือปล่าว
ฉันรู้ ฉันรู้แล้ว
คุณจะไปไหน
เธอลงไปเองได้ไหม
ฉันต้องกลับไปแล้ว
ทีแรก ฉันโกรธที่เธอหน้าด้าน
ไม่มีความคิดจะแข่งกับคนๆ นี้
ฉันกลัวมาก
ยิ่งกว่านั้นเพราะฉันรู้ว่าคิมซองซูจะไม่ปฏิเสธเธอ
ฉันถึงร้องไห้
อินยอง อินยอง
ส่วนที่เศร้าที่สุดคือว่าเขาเห็นฉันในสภาพนั้น
เขารู้ว่าฉันเป็นคนไม่ง่ายและช่างสงสัย
ตอนนั้นเขาเห็นฉันเป็นคนน่าสมเพช
อินยอง
ดื่มไวน์สักแก้วนะ
อินยอง คุณหนักใจกับเรื่องที่ผมพูดก่อนหน้านี้ใช่ไหม
ก็นิดหน่อย
ผมพูดเพราะคุณต้องการให้ผมซื่อสัตย์
ถ้าผมต้องอธิบายเป็นคำพูด
มันก็ไม่ใช่ความรู้สึกจริงจัง
ตอนที่ผมเห็นยุนคังฮุย ผมแค่คิดว่าเธอเป็นคนน่ารักมาก
ถ้าผมต้องพูดออกมา
ใช่ คุณไม่ต้องพูดมันอีกต่อไป
คุณก็รู้ดีว่าผมรักคุณ
อย่างนั้นขอฉันแต่งงานสิ
คิมซองซู ฉันต้องพูดออกมาดังๆ เหรอ
ในอนาคตคุณกับผมจะมีความสุขมาก ผมวางแผนไว้แล้ว
แผนเหรอ เขาตั้งใจขอแต่งงานเหรอ
คุณอยู่กับผมมา 10 ปีแล้ว
ระยะเวลา 10 ปีนั้นจะไม่ถูกทำลายไปง่ายๆ
ผมขอบคุณและมีความสุขมากที่มีคุณอยู่เคียงข้างผม
ฉันรู้ ฉันรู้แล้ว ฉันรู้ทุกอย่าง
มีอะไรบ้างเกี่ยวกับคุณที่ฉันไม่รู้
นั่นฮยอนจูเหรอ
ใช่ ฉันเอง
ทายสิว่าตอนนี้ฉันอยู่ที่ไหน
เธออยู่ที่บาหลีสิ เธอจะไปอยู่ที่ไหนได้
เธอไม่ได้กลับมาวันพรุ่งนี้เหรอ
ฉันกลับมาวันนี้
ตอนนี้ ฉันอยู่ที่หน้าบริษัทของไอ้เลวคนนั้น
ใครเหรอ บริษัทไอ้เลวคนไหน
ลูกชายของยายบ้าคนนั้น
ทำไมเหรอ เธอไม่ได้บอกเหรอว่าเธอจะไม่ไป
เธอไม่ได้บอกเหรอว่าเธอจะจบมันอย่างไม่แยแส ทำไมเธอถึงไปที่นั่น
ฮัลโหล ฮยอนจู ฮยอนจู ฮยอนจู
ฮยอนจู ฮยอนจู ฮยอนจู ฮยอนจู
ว่ามา
เธอวางแผนจะทำอะไร
วันนี้ฉันกำลังจะฆ่าไอ้เลวคนนี้
ฮยอนจู
วันนี้ฉันกำลังจะฆ่าคุณ
คุณอินยอง คุณดูเหมือนผู้หญิงที่ดี นี่เป็นการประกาศสงครามของฉัน
ฉันชอบผู้อำนวยการคิมจริงๆ เขาเป็นแบบของฉันเลย
พวกผู้หญิงเห็นของเป็นพันๆ อย่างในเวลาเสี้ยววินาที
ฉันเห็นเขาใส่แหวน
เธอรู้หรือปล่าวสิ่งแรกที่เราต้องตรวจสอบ เมื่อเราเห็นผู้ชายที่ใช่
ตาคนนั้นถอดแหวนออก
ชีวิตส่วนตัวก็คือชีวิตส่วนตัว นี่คืองาน
นี่ไม่ได้เป็นทัศนคติของมืออาชีพเลยใช่ไหม
ถ้าคุณต้องการมีอาชีพที่ดี เรียนรู้วิธีการปฏิบัติต่อผู้ร่วมงานก่อน
ทุกๆ เดือนฉันจะกลายเป็นผู้หญิงที่แตกต่างโดยสิ้นเชิง
ขอโทษที่ฉันมาสาย คุณมักเป็นแบบนี้เวลาที่คุณอยู่นอกบริษัทเหรอ
มาพูดเรื่องไร้สาระกับรุ่นพี่ได้อย่างไร
อะไรนะ หลายชายของประธานโรงแรมเหรอ นายเป็นหลานชายของประธานโรงแรมเหรอ
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย yuyeeya, patty88